Tomatenoogst

Zoals ieder jaar zaaide ik dit voorjaar weer een aantal verschillende tomatenrassen. De tomatenoogst is een van de dingen in de moestuin waar ik het meest naar uit kijk. In het voorjaar staat mijn vensterbank vol met zaailingen, waarvan ik de mooiste in de kas uitplant. Ook deel ik er veel uit, want ik zaai altijd veel te veel. Waar ik alleen niet zo goed in ben, is het plaatsen van de namen op de potjes. Ik zet dus alles lukraak door elkaar in de kas en wacht af wat er komen gaat…

Meestal begint de eerste tomaat begin juli te rijpen. Helaas is dat altijd net als ik mijn biezen pak voor de zomervakantie. Dus als ik terugkom, stap ik in een tomatenjungle waar ik door de planten de tomaten nauwelijks meer zie. Dan is het plukken, dieven, inkorten en opbinden. Helaas sneuvelen er ook altijd een paar zware takken. Volgend jaar moet ik dat toch eens wat serieuzer aanpakken!

De oogst, daar doe ik het tenslotte voor. Ik heb nu prachtige, grote Orange King vleestomaten. Met 2-3 tomaten maak je al een pan heerlijke saus. Het zijn mooie, volle tomaten met een goede smaak. En ik vind het extra leuk dat ze nu eens niet rood zijn, maar oranje blijven.

© Susan Lambeck

Verder heb ik Matt’s Wild Cherry tomaatjes. Ze zijn piepklein en helderrood met een intense tomatensmaak. Precies zoals je ze in de winkel niet vindt, dus dan vind ik het al goed. Ik snoep ze meestal recht vanuit de kas mijn mond in.

Verder heb ik heel donkere Black Cherry tomaten. Ze zijn wat groter dan de Matt’s en rijpen best heel snel. Helaas is daarvan dus een zware tak geknakt en nu hoop ik dat ze alsnog rijpen.

Tot slot zaaide ik nog wat Pomodori en een paar Moneymakers. Ik vrees dat ik daarvan maar weinig planten heb gezet en dus een heleboel naamloze potjes heb weggegeven. Ik hoop dat ze elders voor een mooie oogst zorgen. De Moneymakers heb ik al vaker gezaaid en die hebben mij ook vaak een mooie oogst bezorgd. Zal ik dit jaar aan de Sint maar eens een dik pak plantenlabels vragen voor volgend jaar?

Tuinbonentest

Eind vorig jaar nam ik de proef op de som om mijn tuinbonen eens op verschillende manieren te gaan telen. Omdat de tuinkas de hele winter vrijwel leeg is, stopte ik een half doosje tuinbonen daar in de grond. Ik gaf ze de hele winter af en toe water en de planten groeiden traag maar gestaag. Daarnaast legde ik eind oktober drie rijtjes tuinbonen in de volle grond, waar ik wat champignonmest over verspreidde. Tot slot gingen de overgebleven tuinbonen eind februari – begin maart de grond in.

Aan het begin van de lente stonden de tuinbonenplanten in de kas al frisgroen rechtop. Dat beloofden flinke planten te worden. Voorzichtig plantte ik een aantal exemplaren over naar buiten, om te zien wat het resultaat daarvan zou zijn. De bonen die ik in oktober de grond in had gedaan, begonnen ook goed door te groeien. De hele winter hadden daar een paar kleine groene blaadjes gestaan, bibberend van de kou, maar ze leken zich goed te herstellen. De bonen die ik in februari had gelegd, liepen uiteindelijk achter de rest aan en sloten de tuinbonenrij.

Deze week oogstte ik volop tuinbonen. En er was wel degelijk verschil te zien tussen de diverse planten, binnen en buiten:

  • de planten binnen waren het grootst gegroeid. Niet zo verwonderlijk, omdat de temperatuur in het vroege voorjaar al lekker omhoog ging in de kas. Maar hoewel de automatische raamopener ervoor had gezorgd dat elke dag mijn raam open had gestaan, waren lang niet alle bloemen bevrucht geraakt. De opbrengst was dus matig.
  • De bonen die in oktober de grond in waren gegaan, waren uitgegroeid tot grote sterke planten. Ondanks mijn goede zorgen warren enkele planten toch aangetast door de luizen, maar zeker niet alle planten. Bovendien droegen de planten 5-7 peulen per plant, dus ik had een mooie opbrengst.
  • De bonen die in februari het licht hadden gezien, waren erg achtergebleven in groei. De planten waren een stuk kleiner, en hoewel ze luisvrij waren, zaten er ook niet veel bonen aan.

Nu vraag je je waarschijnlijk af welke tuinbonen ik heb gebruikt, maar slordig als ik af en toe ben, is het doosje bij het oud papier beland. Eén ding weet ik wel zeker: ik kweek geen bonen meer in mijn kas. De opbrengst viel tegen en de tomatenplanten stonden te dringen voor de schaarse ruimte in de kas. Maar tuinbonen leggen in oktober is zeker een heel goed idee!

PS: Manlief maakte er een heerlijke salade mee van verse sla, tuinboontjes, uitgebakken spekjes en mozzarella. Echt een aanrader!