Op de markt in Riga

Afgelopen weekend liep ik rond op de markt in Riga, de hoofdstad van Letland. Nu ik weer thuis zit, vind ik dat trouwens best onwerkelijk. Binnen twee uur vliegen zit je in een totaal andere wereld. Dat brengt mij meteen op het thema van mijn Moestuinmoeder-blog. Ik kan maar beter die ondertitel ‘Moestuinieren, consuminderen en duurzaamheid’ aanpassen, want zo duurzaam is al dat reizen natuurlijk niet. Met een lichtelijk schaamrood op de kaken kan ik je vertellen dat ik dit jaar naar Rome en Riga vloog en ook nog eens met onze oude Jaguar vol CO2-uitstoot een roadtrip maakte naar Tsjechië. Niks duurzaam en consuminderend!

Toch kan ik er intens van genieten. Je moet nu eenmaal niet altijd streng zijn voor jezelf. Dus togen mijn fitte moeder en ik voor vier dagen naar de oude Hanzestad Riga, een charmante, sfeervolle stad met smalle straatjes, prachtige Art Nouveau gebouwen, hippe kunstwinkels en fijne terrasjes! Het grote toerisme heeft er nog geen slag geslagen, waardoor je echt in alle rust de stad kunt bekijken. Wij wandelden in twee dagen het oude centrum rond. Een citytrip naar Riga is echt de moeite waard.

Het meeste indruk maakte misschien nog wel de centrale markt in Riga. Net ten zuiden van het centraal station is een aantal oude Zeppelin-hangars omgetoverd tot een grote marktplaats, vol lokale oogst, potten en pannen en kleding. In Letland hecht men veel waarde aan voedzame maaltijden. Het aantal fastfoodrestaurants in de stad is dan ook op één hand te tellen. We zagen bergen verse paddenstoelen, blauwe bessen, veenbessen en enorme meloenen en pompoenen. Ik heb nog even overwogen om een kilo hazelnoten in mijn rugzak te proppen, maar daar zou Air Baltic vast niet blij mee zijn geweest.

Na deze indrukwekkende citytrip ga ik weer over tot de orde van de dag! De eerste pompoenen uit mijn moestuin staan alweer op het vuur, ik fiets weer trouw en duurzaam naar mijn werk en zal eens gaan nadenken hoe ik mijn blog ga noemen 😉

Advertenties

Banen stapelen

Dat was me een weekje wel, met die stapelbanen van mij. Want behalve (moestuin)moeder ben ik in loondienst bij een woonzorgcentrum, werk ik als freelance tekstschrijfster en sinds kort ook als fotograaf (hoewel ik ’t nog vreemd vind om dat hardop te zeggen…). Je begrijpt dat bloggen over mijn moestuin er een beetje bij inschiet. Want naast die stapelbanen en wasjes draaien, moet er ook geschoffeld, geplant en gezaaid worden. Gelukkig doet dat ook veel goed. Zonder moestuin zou ik al die ballen misschien niet eens in de lucht kunnen houden. Maar omdat ik de laatste tijd ook nog eens meer ben gaan sporten, heeft mijn energiepijl deze week recordhoogten bereikt en vloog ik door al mijn activiteiten heen.

Banen stapelen is iets van de laatste jaren. Steeds meer mensen werken bij meerdere werkgevers of werken naast hun baan in loondienst een paar uur als zzp-er erbij. Soms uit bittere noodzaak, maar vaak ook omdat ze dan doen wat ze leuk vinden. Volgens de cijfers van het Sociaal Cultureel Planbureau (2014) hebben zo’n 500.000 Nederlanders twee banen (combinatiebanen) of combineren ze het werk in een eigen bedrijf met een baan in loondienst (hybride banen). Ondertussen zijn het er vast nog meer. Zolang het je eigen keuze kan zijn, is daar denk ik niks mis mee, maar het wordt een ander verhaal als je het moet doen om je hoofd – en dat van je gezin – boven water moet houden.

Bij mij vloeiden mijn freelance werkzaamheden ook voort uit mijn hobby’s, waardoor het vaak niet voelt als werken. Het biedt mij dan ook veel voordelen: ik heb veel afwisseling, toch een vast salaris in loondienst en de vrijheid om mijn werk en uren zelf in te delen. De keerzijde is ook dat je bijna nooit echt het gevoel hebt om vrij te zijn. Nog even wat foto’s bewerken, nog een paar mailboxen nalopen voordat het weekend is. Je moet er zelf de rem op kunnen zetten, wat mij de ene dag beter lukt dan de andere. Maar het geeft mij wel de mogelijkheid om in alle vroegte eerst een uurtje te schoffelen voordat ik achter mijn computer kruip. En dat is echt heerlijk!

Voor nu moeten jullie het doen met slechts een foto van mijn moestuin. Als er een klein dipje in mijn werk zit, dan stort ik mij weer op mijn blog! Fijn weekend!

© Susan Lambeck