Moestuinplog

Soms zat het niet mee de afgelopen weken. Eerst was het lekker zonnig en warm, daarna ging de temperatuur onderuit. Niet echt lekker weer voor de moestuin. Vanmorgen was het zelfs een halve graad onder nul in de kas. Net toen ik droomde van een warme, lange zomer…

De muizen zochten ook hun toevlucht tot een warm plekje. Stiekem hadden ze mijn tuinkas tot hun vaste woon- en verblijfplaats gerekend. Op zich niet zo’n probleem, ware het niet dat ze ook smulden van mijn verse, piepjonge zaailingen. Weg jonge koolplantjes, romanesco, rode biet. Al mijn werk voor niets. En toen ik ook nog in de lappenmand belandde omdat mijn verstandskies getrokken werd, had ik zin om onder een dekentje te kruipen voor een ingelaste post-winterslaap.

Gelukkig kwam dan af en toe de zon door! Ik ging op kampeerweekend met gezin en vrienden, plukte de eerste rucola uit de kas en oogstte de eerste rabarber van het jaar. En ik leerde mijn puberjongens het woord ploggen. Voor luie, drukke of zieke bloggers een uitkomst: een online fotoverslag van de dag. Bij deze!

De aardbeienplanten doen het goed in hun nieuwe bedje van houtsnippers en de tuinbonen groeien bijna de kas uit!

Gelukkig houden de muizen niet van mijn verse asperges en takjes munt!

Heerlijk, al die verse, groene blaadjes! En het groeit ook nog vanzelf, ieder jaar weer: Munt en Brave Hendrik.

Bloesem en de eerste rabarber zorgen voor warme kleurtjes…

Dahlia’s rooien

Dahlia’s verdienen altijd een plekje in mijn volkstuin, zo mooi vind ik ze. Bovendien ben ik een voorstander van veel bloemen in de moestuin, het liefst het hele jaar rond. Insecten zoals hommels en bijen weten mijn tuin inmiddels blindelings te vinden. Zeker omdat mijn volkstuinburen niet zoveel bloemen zaaien als ik…

Dahlia’s werden al in 1872 in Nederland geïntroduceerd, oorspronkelijk komen ze in het wild voor in Mexico. Er bestaan wel 20.000 variëteiten, waarvan ik zelf de ouderwetse pompondahlia’s het allermooiste vind. Ieder jaar zet ik ze in verschillende kleuren in de moestuin. Meestal in een verloren hoekje, naast de appelboom, of langs het pad.

dahlia_webIn het vroege voorjaar poot ik de dahliaknollen in een gat met wat compost. Ik weet dat de bloemen het extra goed gaan doen als je ze regelmatig mest geeft, maar eerlijk gezegd komt dat er nooit van: in het hoogseizoen van de moestuin ben ik immers druk in de weer met mijn groente en fruit. Wel geniet ik volop van de bloemen, waarvan ik vaak een bosje mee naar huis neem.

Gisteren heb ik de dahliaknollen uit de grond gehaald. Ik heb de planten uitgegraven en de grond eraf geschud. De planten begonnen al een beetje zwart te worden door de kou en voordat de nachtvorst echt de tuin bezoekt, gaan de knollen de kas in. Meestal blijft het daar wel boven het vriespunt, beschermd door een bedje met stro blijven ze daar wachten op het volgende voorjaar. Waarschijnlijk koop ik dan nog 1-2 nieuwe kleuren erbij, waardoor de hommels en ik volgend jaar weer blij verrast worden door deze prachtige bloemen…