Wildpluk-omelet

Wildplukken is de laatste jaren enorm in opkomst. Ik zag ooit een geweldige documentaire (ja, heel jammer dat ik de titel niet meer weet) waarin een man elke dag ging wandelen. In zijn rugzak zaten altijd een kom, een vork en een flesje dressing. Overal waar hij kwam, plukte hij een verse, wilde salade bij elkaar. Mooi is dat, als je zo uit de natuur kunt eten en zelfvoorzienend kunt zijn.

Zelf ben ik nog steeds geen wildplukker. Ik ben er een beetje huiverig voor. Hoe weet ik nu dat ik echt pluk wat ik denk dat ik pluk? En hoe schoon is het nog aan de rand van de stad, waar de HSL voorbij raast en massa’s mensen hun viervoeters uitlaten? Ik durf het nog niet zo goed dus. Maar gelukkig groeit er in de moestuin ook wel eens wat. Ik begin dus maar voorzichtig, met brandnetels voor de soep en zevenblad in mijn omelet. Zevenblad wordt ook wel tuinmansverdriet genoemd en dat is niet zo raar: in onze volkstuintjes groeit de vaste plant weelderig. Ik probeer ‘m in toom te houden, maar ook genoeg te laten staan, want de plant bevat heel veel voedingswaarde, waaronder magnesium. Goed voor mijn verkrampte kuitspieren. Bovendien komen er prachtige, tere witte bloemschermen aan!

Vierluik wildplukomeletNa een ochtendje zaaien en schoffelen is een omelet met wat zevenblad en spinazie uit de winterkas snel gemaakt. Een heerlijke snelle lunch uit eigen tuin. En met de eitjes van mijn eigen kippen ook nog eens volledig zelfvoorzienend. Kijk, ik hoef er niet eens een eind voor te wandelen!

Omelet met zevenblad en spinazie

  • 2 eieren
  • twee flinke handen vol spinazie, fijngesneden
  • een handje zevenblad, fijngesneden
  • een eetlepel griekse yoghurt
  • gemalen komijn
  • olijfolie

Was en snijdt de spinazie en zevenblad fijn. Roerbak deze kort in een klontje boter. Strooi er de gemalen komijn over, naar smaak. Mix de eieren goed met de lepel yoghurt, voeg eventueel wat peper en zout toe. Voeg de eieren toe aan de groente en draai het vuur laag. Laat het ei langzaam stollen. Een restje spinazie/zevenblad smaakt er nog heerlijk bij met een scheutje olijfolie erop.

Ga jij wel eens wildplukken? Deel gerust je tips hieronder!

Advertenties

Aardappeleters

Mijn jongens waren lange tijd niet de meest enthousiaste aardappeleters van de wereld. Ja, in de vorm van versgebakken frieten of partjes gebakken piepers stouwen ze met gemak aardig wat kilo’s naar binnen. Drie keer mayonaise erbij en je hoort ze niet. Als ik aardappels in de moestuin poot, is de eerste vraag dan ook meestal: kun je er lekkere friet van bakken? Daarom staan er meestal Frieslanders in de tuin; die zorgen voor flinke aardappels. Naast de friet verschijnt er ook wel eens een kwak aardappelpuree op hun bord. Meestal maken manlief en ik puree als: 1. De oude aardappels de emmer bijna uit klimmen 2. Als we na een drukke werkdag niks anders kunnen verzinnen. En dan had je het meestal wel gehad met de aardappels.

Paarse aardappels 4 maal

En toch, sinds kort koken we regelmatig aardappels met jus, niet helemaal zonder aanleiding. Een keer in de week komt Schoonvader tegenwoordig een vorkje mee prikken. Nu was hij al geen grote keukenprins, maar sinds we hoorden dat hij er tegenop zag om dagelijks voor hemzelf te koken, mantelzorgen wij dus een uurtje per week in de keuken. En zoals veel mensen op leeftijd, houdt ook hij van rechttoe-rechtaan Hollandse pot. Zoals grote gekookte aardappels met jus.

Volgens onderzoekers zijn er verbindingen gevonden in paarse aardappelen die mogelijk kunnen helpen bij het doden van darmkanker stamcellen en de uitzaaiingen beperken. (PlattelandsPost, september 2015)

We zijn dus echte aardappeleters geworden, mede door de emmers vol met piepers die ik ieder jaar uit de moestuin opgraaf. Als je een moestuin hebt, hoe klein die ook is, is het telen van aardappels echt een aanrader. Omdat ik genoeg grond onder mijn voeten heb, heb ik het nooit geprobeerd, maar je kunt ook aardappels laten groeien in hoge bakken en aardappeltorens. Meestal zet ik twee soorten aardappels in mijn volkstuin. Zo kweekte ik al Frieslanders, Roseval, Rosagold en afgelopen jaar de Vitelotte Noir. Een bijzondere aardappel, deze laatste. Met z’n ribbelvorm en donkere schil zou je ze in de winkel misschien niet zo snel in je mandje doen, maar voor een keertje is het leuk. De paarse friet en chips leverden hier aan tafel verbaasde blikken op. Zoonlief nam zelfs een foto (néé, fotografeer jij nou je eten! riep deze Instagrammende Moestuinmoeder meteen.). Alleen Schoonvader heeft de paarse aardappels gemist. En dat is misschien maar goed ook.