Purple sprouting broccoli

Iedere keer als ik in de moestuin kom, wordt ik verrast door tientallen paarse bloemknopjes. Zo leuk om te zien en te plukken! De winterharde, paarse spruitbroccoli is op dit moment een van de toppers in mijn volkstuin. En dat had ik eind vorig jaar zeker niet gedacht…

© Susan Lambeck De spruitbroccoli is een winterharde plant, die je vanaf juni tot september kunt zaaien. Ik zaaide een rij, direct in de volle grond. Nog voordat de klein plantjes hun body begonnen te krijgen, spande ik er zorgvuldig een net overheen. De kleintjes groeiden goed op tot volwassen planten. En toen kwam mijn grote fout: ik haalde aan het begin van de winter de netten eraf. Grote opruiming, dacht ik. Als er straks sneeuw valt, dan wordt het immers zo’n zooitje. Fout!

De vogels deden zich binnen een dagje tegoed aan de rij broccoliplanten. Ik verdenk de houtduiven ervan, die de hele zomer al op de loer lagen. Grrr. Restte mij alleen nog een paar kaalgevreten stammen. Onder het mom van ‘ik kan ze altijd nog weggooien’ liet ik ze de hele winter staan, zielig als het er uitzag.

Een paar weken geleden diende het eerste kleine bloemknopje zich aan. Voorzichtig kwamen ze te voorschijn. En nu is het een ware explosie van paarse knoppen! Iedere week pluk ik een zak vol, die ik roerbak, stoom en verwerk in pastagerechten, wokschotels en omeletjes. Ze behouden niet altijd hun mooie donkere kleur, maar de smaak is heerlijk. Een aanrader dus!

  • Naam: Broccoli Purple Sprouting (early)
  • Gekocht bij: Van der Wal
  • Zaaien: juni – september
  • Grond: bemeste grond, goed vocht doorlatend
  • Oogsten: vanaf april

5 soorten spinazie in de moestuin

Er is niet zo heel veel spannends aan spinazie. In mijn beleving zijn het gewoon groene blaadjes die mijn kinderen niet zo lekker vinden. Ja, als ze à la crème uit de vriezer van de supermarkt komen, dan eten ze ze wel. Zelf vind ik verse spinazie heerlijk, maar in de moestuin deed ik er tot nu toe niet zoveel mee. Tenslotte is het veel leuker en decoratiever om gekleurde bieten, mooie rode tomaten en oranje pompoenen ze kweken. Toch ga ik dit jaar aan de slag met verschillende soorten spinazie.

Doorlevende spinazie

Als ik er een paar moestuinboeken op na sla, is spinazie ook niet overal even populair. In sommige boeken wordt de bladgroente gewoon genegeerd, terwijl er toch heel wat over te leren is:

  • Spinazie zaai je het beste in het voor- of najaar. In de zomer schiet de spinazie snel door in zaad.
  • Er bestaan heel veel verschillende spinazierassen. Nederlanders zouden vooral houden van het lichte, kleine blad, terwijl men in Vlaanderen de voorkeur geeft aan breed, donker blad. (Ik woon bijna op de grens, dus ik probeer gewoon allebei!)
  • Er zijn twee groepen te onderscheiden: de scherpzadige rassen, dit zijn de harde groeiers die snel doorschieten, en de rondzadige rassen zonder stekels (op de zaden dan hè…). Dit zijn trage groeiers die ook minder snel doorschieten. In de zomer zaai je dus het beste de rondzadige trage groeiers. Goed om te weten!
  • Spinazie is een gulzig gewas en vraagt een goed waterdoorlatende grond met een flinke dosis compost.
  • Een aantal bladgewassen dat op spinazie lijkt, is een stuk gemakkelijker te telen, zoals melde, brave hendrik en doorlevende spinazie. Het is even wennen aan de bittere, sterke smaak, maar ik kan het je aanraden. Ik roerbak het met andere groenten, knoflook en wat olijfolie. De planten groeien steeds weer terug, dus voor luie tuinders is het echt een uitkomst!

Aan de slag…met 5 soorten spinazie in de moestuin

  1. Om te beginnen heb ik begin maart in de halfschaduw een rijtje spinazie Nores in de volle grond gezaaid. Nu ik heb geleerd dat de rondzadige rassen trage groeiers zijn, zal ik wel even geduld moeten hebben. Ook weet ik nu dat ik deze ‘Viking’-spinazie ook nog in de zomer kan zaaien.
  2. Verder heb in Nieuw-Zeelandse spinazie voorgezaaid in potjes, na de zaden eerst 24 uur in water te hebben geweekt. Eigenlijk is het geen spinazie, maar het heeft dezelfde smaak. Dit is een goed alternatief voor zomerspinazie (dus wellicht heb ik het wat te vroeg voorgezaaid). Ook zou de plant zichzelf uit kunnen zaaien, waardoor hij het volgend jaar weer terug opkomt.
  3. Daarnaast heb ik zaad liggen van Turkse spinazie (Riccio America), die het in de zomer goed zou doen. Ik heb even in het zakje gespiekt en zag daar mooie ronde zaadjes. Het zou dus moeten kloppen. Vorig jaar is dat niet helemaal gelukt, dus ik ga nog een poging wagen. Spinazie houdt niet van te droge of te natte grond, en dat zal wel een probleem zijn geweest in ons wisselvallige klimaat.
  4. Ook ga ik misschien toch weer een keer de doorlevende spinazie zaaien. Daar had ik al eerder een stukje moestuin mee vol staan. Het lijkt wat meer op snijbiet dan op spinazie, maar na het koken of roerbakken heeft het dezelfde lekkere smaak. Een supergemakkelijk gewas dat groeit als een dolle!
  5. Tenslotte zag ik vorige week al de eerste nieuwe blaadjes verschijnen van de Brave Hendrik. Geen spinazie, maar ook een plant die er qua smaak erg op lijkt. Ook de bloemen zijn trouwens eetbaar van deze plant, maar dat heb ik nog maar niet geprobeerd. Als ik te gek ga doen in de keuken, krijg ik ruzie hier aan tafel.

Brave Hendrik

Oppassen!

Hoewel ik net zo sterk zou willen worden als die supersterke matroos Popeye, is het niet verstandig om te veel spinazie te eten. Het bevat dan wel veel ijzer en mineralen, maar ook nitraat en oxaalzuur. Je kunt dit oxaalzuur wat verzachten door melk of room toe te voegen. Wordt het toch nog spinazie à la crème…

Geraadpleegde boeken:

  • Ecologisch tuinieren, Velt
  • Van zaaien tot oogsten, Hans van Eekelen
  • Het plezier van een eigen moestuin, Xavier Mathias
  • De groentetuin van A tot Z, Michel Caron