Spullen-tsunami

on

Vorig jaar was ik in China, het land waar steeds meer van onze goedkope spullen vandaan komen. Ik keek mijn ogen uit in de winkels: hoeveel plastic, glimmende en felgekleurde artikelen konden mijn ogen aan? Maar ook wij gingen overstag en gingen naar huis met goedkope Allstars, powerbanks en Bose speakers.

We draaien onze eigen economie de nek om, met onze wekelijkse gang naar goedkope winkels als Action, Xenos en Big Bazaar, zo luidde gisteren de boodschap in het nieuwe VPRO-programma Prijsvechter. Een onophoudelijke stroom aan snuisterijen bevolkt de Nederlandse vensterbanken. Een mevrouw in het programma liet trots haar gezellige interieur zien, bomvol houten hartjes, planken met spreuken, kandelaars en kussentjes. Zonder de Action zou ze niet rond kunnen komen. Een spullen-tsunami was het.

Tegelijkertijd is er een groep minimalisten die druk bezig is met ontspullen. Does it spark joy? Nee? Dan weg ermee. Vanmorgen las ik dat er steeds meer kringloopwinkels bij komen in ons land. Niet zo verwonderlijk, want ergens moet die stroom aan gezellige, overbodige spullen weer naartoe. Mensen willen iets nieuws of een leger huis. Maar als die leuke waxinelichthouders nieuw in de winkel al spotgoedkoop zijn, kopen mensen het dan nog bij de kringloopwinkel? En wat gebeurt er dan met alles wat uiteindelijk door niemand meer gekocht wordt?

Fotograaf Michael Wong kreeg internationale roem met zijn foto’s van Chinese speelgoedfabrieken. Ik ben een groot fan van zijn werk. Chinezen maken ellenlange dagen om tegen een uurloon van anderhalve euro goedkoop speelgoed te maken. Met de kaarsenhouders en kussenhoesjes gaat het vast niet veel beter. De kringloop van goedkope spullen buitelt eerst als een tsunami onze huiskamers binnen, om via de kringloopwinkels en de vuilnisbak ons weer te verlaten. Op naar de afvalberg.

De Chinese powerbank die we op vakantie kochten, is al overleden, de goedkope Allstars zitten inmiddels met lijm aan elkaar en de speaker is in de la beland. Alleen de Chinese krijger houdt z’n hoofd nog geheven. De enige winnaar van deze spullenkringloop is de Chinese economie.

© Susan Lambeck
Souvenirs uit China, Rusland en, oeps, de Xenos!
Advertenties

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. geertruurzaam schreef:

    Dankjewel voor dit artikel en de link naar de foto’s van de speelgoedfabriek. Schrijnend om te zien… Ik ben van het kamp dat wil minimaliseren, maar ook zonder kandelaars, houten spreuken en ‘home’ letters in de vensterbank valt dat niet altijd mee met 4 kinderen.
    Als je het leuk vind, nodig ik je uit om een digitaal kijkje te komen nemen om te zien hoe ik dat doe.

    1. susanlambeck schreef:

      Graag gedaan, leuk dat ik je heb kunnen inspireren. Ik wil je wel geloven dat met vier kinderen je niet echt een minimalistisch huis(houden) kunt hebben, maar dat hoeft ook niet per se. Als je gelukkig bent met wat je hebt, veel of weinig, is dat prima!

  2. anitawillems schreef:

    Via via kwam ik hier terecht. Wat een bijzonder avontuur ben je aangegaan! Vandaag las ik nog een editie van GezondNu bij de leestafel van de huisarts. Niet eentje met jouw artikel, maar vond het een leuk tijdschrift.
    Dit artikel over de economie houdt mij ook bezig. Als ik iets koop voor een habbekrats, wie heeft er dan nog aan verdiend, vraag ik me steeds vaker af. Ik hoop op een kentering, maar denk dat het nog tijd nodig heeft.

  3. susanlambeck schreef:

    Het zou al heel goed zijn als meer mensen bewuster omgaan met hun consumptiegedrag. Inderdaad, dat zal nog tijd nodig hebben. En sommige mensen zullen er nooit bij stil staan…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s