Tegen de bakker


CourgettesVandaag ontstond er een smakelijke woordenwisseling op Twitter. Onder vermelding van #tegendebakker strooiden freelancers volop met voorbeelden over het wangedrag van hun (potentiële) opdrachtgevers. Van te laat betalen en korting bedingen tot gratis levering en het jatten van ideeën: als zzp-er word je blijkbaar nogal eens een poot uitgedraaid. En als je aan de bakker vraagt of je eerst tien krentenbollen gratis mag proeven, zal hij je ook zijn zaak uit zetten, zo is de stelling. Voor een goed product – lees: brood, of vul je eigen dienst maar in – moet gewoon fatsoenlijk betaald worden. En we zijn in ons zuinige Nederland niet de enigen die in opstand komen:

Nonpayment is theft. Retweet and let the world know !

De discussie zette mij meteen aan het denken over mijn eigen handelen. Als je creatief bent, veel mensen kent en in een aantal zaken best handig bent, komen de verzoekjes om jezelf voor mens of maatschappij in te zetten, vanzelf op je af. ‘Wil jij ons helpen met de tekst voor onze website? We hebben alleen nog geen budget.’ En ik kan je ook vertellen dat je met een volkstuin vanzelf moestuinvrienden hebt die je van je oogst afhelpen. Die komkommers groeien toch vanzelf?

Toen ik nog geen freelance tekstschrijfster was, maar genoot van een baan in vaste loondienst, draaide ik mijn hand er niet voor om. Want ik ben echt de beroerdste niet: ik geef jou graag een krentenbol, ik deel met jouw mijn recept en ik laat je wat proeven van mijn bakkunsten, om in bakkerstermen te blijven.. Zo heb ik heel wat mensen aan een tussendoortje geholpen. Via vrijwilligerswerk zorgde ik zelfs voor een wekelijkse brunch op kantoor.

Betekent dit dat je helemaal niets meer gratis moet doen? Of dat ik jou geen broodje meer gun? Dat denk ik niet. Ik maak mij wel eens schuldig aan ruilhandel. Als ik mij er goed bij voel om iemand een keer te helpen, oogst ik wel ’n pompoentje. Misschien wel twee. Een tekst nakijken of een communicatietip geven? Ik zet niet elke letter op de factuur. Maar met het weggeven van je talent, kun je ook de markt verpesten. Gratis en goedkoop wordt normaal. Betaalde banen worden stages en vrijwilligerswerk. Ik ben dus zuinig op mijn brood. Tenslotte kan ik mijn eigen slager of schoenmaker ook niet betalen met courgettes of websites.

Ik hoop dat je geniet van mijn gratis blog :). Plaats gerust jouw commentaar onderaan de pagina. En als je zin hebt om een broodje te kopen, mijn boek is nog steeds te koop!

Advertenties

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. smultuinclaudiareina schreef:

    Beste Susan,

    Erg goed stuk!! Aan ruilen doe ik wel. Bij mijn plaatselijke cateringbedrijf ruil ik tuinoogst tegen gehaktballetjes of zo. En naar je boek heeft in smultuin al een link gestaan en heb ik al vaak mensen erop attent gemaakt.

    Claudia Reina http://www.smultuin.nl

  2. Kees de Boon schreef:

    Lol: ‘Die komkommers groeien toch vanzelf?’ Ja, als ze eenmaal gezaaid, gekiemd en goed verzorgd zijn 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s