Stressloze kerstavond


recept chinese kool met mascarponeAls ik het journaal moest geloven, stonden er vanmorgen om zeven uur al klanten voor de supermarktketens. Kerststress. Zou het een officieel woord zijn in de dikke Van Dale? Geen flauw idee, want ik lag vanmorgen nog op een oor. Na de yogales van gisteravond, inclusief mijn eerste meditatie, was ik wat later wakker geworden. Na een bakje koffie gingen manlief ik en op de fiets naar de buurtsuper. ‘Zullen we wel een kerstontbijtje doen?’ vroeg ik nog. Want als ik de enige ben die gaat lopen rennen en vliegen, laat het dan maar zitten, dacht ik stilletjes. ‘Ach’, was zijn antwoord, ‘we halen gewoon wat lekker beleg. Brood hebben we nog. En een enkel eitje van de kippen.’ Hoewel ik jarenlang mezelf verplicht voelde om een supermooie en volle kerstontbijttafel te dekken, vond ik het voor het eerst wel prima zo. Waarom zou ik mezelf uit de naad lopen als mijn gezin er geen punt van maakte?

Na de boodschappen trok ik mij terug met een kop koffie op mijn werkkamertje. Ik moest nog een paar freelance eindjes aan elkaar knopen. Om een uur of twee sloot ik de boel af, trok de stofzuiger door het huis en parkeerde ik mezelf met een boek op de bank. En een glas Leffe. In afwachting van het kerstavonddiner…

Kerstmis staat zoals gewoonlijk in het teken van cadeautjes, etentjes, glaasjes drank en gezellig samenzijn. Helemaal niets mis mee. Ik houd er ook best van. Maar als je leest dat de gemiddelde kerstvierder evenveel eet als twaalf Bic Macs, dan vraag ik mij wel af waar het nu eigenlijk om draait. Ik haalde dus niets in huis op kerstavond. En stiekem ging ik lekker afwachten waar mijn mannen mee op de proppen kwamen. Zoonlief van vijftien maakte pasteitjes met kalfsragout. Uit een blikje, uiteraard. En toen manlief een beetje paniekerig met een halve Chinese kool in de handen stond, heb ik toch maar ingegrepen. Want er was dus werkelijk bijna niets meer in huis. Ik flanste in tien minuten een restjes-ovenschotel in elkaar die verdacht veel leek op een culinaire vegetarische ragout. Niets aan de hand dus. De koelkast was bijna leeg, maar de buurtsuper schijnt beide kerstdagen gewoon geopend te zijn. No worries! Fijne kerstdagen allemaal!

Culinaire restjesragout

  • een halve Chinese kool, in dunne repen gesneden
  • een bakje kastanjechampignons, in plakjes gesneden
  • een rode en een witte ui, fijngesneden
  • twee tenen knoflook, geperst
  • een handvol rozijnen
  • een theelepel kerrie
  • een bakje mascarpone
  • een flinke hand vol pijnboompitjes
  • peper en zout naar smaak
  • een scheutje olijfolie
  • een klontje boter

Verwarm de oven voor op 200 graden. Roerbak de ui, knoflook en kruiden een paar minuten in een scheut olijfolie. Voeg de champignons toe en bak zachtjes mee. Voeg de kool toe als de champignons beginnen te kleuren. Roer goed om. Vet een ovenschaal in met een klein beetje boter. Roer de mascarpone en de rozijnen door de groenten en laat het even smelten. Doe het geheel in de ovenschaal en strooi de pijnboompitjes erover heen. Bak de schotel nog even een kwartiertje af in de oven. Lekker met pasteibakjes of rijst.

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Elisa M schreef:

    Toevallig schreef ik ook stukje over simpele kerst. Ook wij doen niet zo veel met kerst. Ook tweede kerstdag aten wij enkele pannenkoeken. We hadden beslag over en hoe makkelijk is dat. Simpel, niks moeilijks. Heerlijk

  2. gouweleeuw schreef:

    Heerlijk makkelijk en lekker is de toverwoord

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s