Zaadhandel


fotoBij het woord alleen al beginnen die jongens van mij te gniffelen: zaadhandel. Ieder jaar weer ligt het boekje van de zaadhandel hier op de eettafel klaar om doorgeploegd te worden. De volkstuinvereniging maakt altijd een deal met Van der Wal, waardoor we een mooie korting krijgen op zaden, pootaardappelen en aanverwante artikelen. Omdat het gisteren de hele dag takkeweer was, ben ik er maar eens aan begonnen: zaden sorteren, uitzoeken, opschrijven en bekijken wat ik volgend jaar nog nodig heb.

Ik kwam erachter dat ik nog een behoorlijke hoeveelheid zaden had liggen, die nog bijna allemaal goed zijn. Ik kwam uit op 43 zakjes groente- en kruidenzaden. De kracht van zaden gaat met de jaren achteruit, maar ik gooi ze pas weg als de datum op het zakje verstreken is. Als je je zakjes droog en donker gewaard, kun je er best lang mee doen. Sommige mensen hebben daar handige systemen voor, in fotoalbums, CD-mapjes of kistjes met vakken, maar op een of andere manier strandt zo’n systeem bij mij. Alle zakjes belanden dan door elkaar in trommels en bakken, waardoor ik niet meer weet wat ik waar heb. Ach, je kan niet in alles georganiseerd zijn! Ik maakte een lange lijst met alle zaden die nog bruikbaar waren en dacht dat ik daarmee wel een jaar gratis groente zou kunnen eten. Terwijl ik alweer een beetje zat te mijmeren over het nieuwe seizoen, constateerde ik dat de boerenkool op was. O ja, de suikermais was ik ook nergens meer tegengekomen. Ach, het kan vast geen kwaad om toch het gidsje maar even open te slaan. Tenslotte zijn boerenkool en mais hier heel erg geliefd.

Ik noteerde de Westlandse winterboerenkool, want de Nederlandse herfst is tegenwoordig zo warm dat wij dan nog geen trek hebben in winterkost. Voor de mais koos ik de True Gold, die naam belooft immers wat! Zo’n gidsje is echter een groot luilekkerland, dus waarom ook niet nog wat Oosteuropese roze tuinbonen, Spaghetti pompoen, supergrote reuze-uien van het type Exhibition en groenbemesters phacelia en incarnaat klaver? Heb je die reuzenui trouwens al eens gezien? Wie weet krijg ik ook wel zulke exemplaren in mijn tuin…Het lijstje groeide en groeide, het is immers zó leuk om nieuwe soorten uit te proberen! Zo ben ik nu al verliefd geworden op de Yin Yang boontjes die een vriendin voor mij meenam bij Vreeken. Het is jammer dat het nog zo lang duurt voordat alles de grond weer in kan!

Ik hield het uiteindelijk op tien extra zakjes en twee soorten pootaardappelen: de roseval – die eerder zo heerlijk waren – en de vitelotte noir: paarse aardappeltjes die ik zag op het blog van Eten uit de volkstuin. Hoe stoer gaat dat worden, om die volgend jaar op tafel te zetten? Ik kijk nu al uit naar de gekke bekken die de jongens gaan trekken. Tja, die zaadhandel brengt weer heel wat teweeg!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s