Winterstop


wpid-img_20141204_135805.jpgTerwijl ik het laagje ijs uit de regenton kap, overdenk ik wat ik de komende weken nog ga doen. Zo aan het einde van een uitbundig tuinjaar ben ik wel toe aan een kleine winterstop. Ik heb al maanden last van een schoffel-arm en er liggen nog wat dikke moestuinboeken op mij te wachten. De zadenvoorraad moet nog worden uitgezocht en mijn tuinplan voor volgend jaar staat nog niet in de steigers. En toch kan ik de moestuin nog niet helemaal loslaten. Ik heb zelfs de venkelplantjes overgezet naar de kas. Het is een gok, maar wie weet beginnen ze over een tijdje weer spontaan te groeien? Of zal ik toch nog wat radijsjes en rucola proberen te zaaien? Ik heb geen flauw idee of dat zou lukken, het is immers mijn eerste winter met een kas.

Ik denk dat iedereen af en toe een winterstop zou moeten nemen en net als de tuingrond even tot rust moet komen. Om mij heen zie ik leeftijdsgenoten worstelen met hun volle agenda’s: de kinderen overhoren, boodschappen doen voor zieke ouders, vrienden helpen en je carrière op de rit houden. Er is geen tijd voor een winterslaap of een klein dutje. Maar we zien ook dat steeds meer mensen overwerkt, uitgeput en gestrest zijn: 13% van de Nederlanders kampt met burnout-klachten. Blijkbaar kunnen we de pauzeknop zelf niet indrukken.

Als je mijn blog al een tijdje volgt, weet je dat ik een paar jaar geleden mijn baan ben verloren. Noodgedwongen was ik beland in een hele lange pauze. Natuurlijk voelde het niet als een vakantie, want ik had niet voor die lange winterslaap gekozen. Maar nu ervaar ik gelukkig dat het ergens goed voor was. Het was een soort reset: even de harde schijf opschonen, de balans opmaken en kijken welke kant je op wilt. En had ik ooit een volkstuin genomen als ik mijn baan nog had gehad? Waarschijnlijk niet. Ik was jaren eerder al eens overspannen thuis geweest en eigenlijk wist ik dus al veel langer wanneer ik mijn grens bereikt heb. En ik weet het, ‘kijken welke kant je op wilt’ is heus niet zo gemakkelijk als je een sollicitatieplicht en een berg rekeningen op je bord hebt liggen. Been there, done that.

Ik druk dus af en toe op de pauzeknop: ik neem een weekje vrij of doe een uurtje yoga. Ik kies ervoor om niet fulltime te werken met twee opgroeiende kinderen. Ik ga regelmatig vroeg naar bed met een fijn boek. En de ene dag lukt dat allemaal beter dan de andere. Want natuurlijk is werken, familie bezoeken, bloggen en tuinieren allemaal toch heel leuk. Zal ik dan toch een rijtje rucola gaan zaaien?

Ik wens jou een fijne winterstop toe!

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Heidi schreef:

    Hier is het ook de eerste keer met een kas, ze staat sinds enkele weken. Ik kon het niet laten, en zaaide nog spinazie, radijsjes, winterpostelein, veldsla, snijbiet, en een winter-snijsla mengsel. Ik had er niet echt veel hoop op, maar ja: fijne groene rijtjes worden zichtbaar! Ook een aantal peterselie-pollen verplantte ik, daa kan je nooit genoeg van hebben.
    Ik neem af en toe en off-day, gezellig in de zetel met een boek, of eens extra lang slapen. Een langere winterstop is niet echt aan mij besteed, ik heb geen “zittend gat” 😉

  2. buitenskamers schreef:

    Op de volkstuin aanrommelen is voor mij de mentale pauzeknop. Ook in de winter vind ik het heerlijk om er te zijn. Lekker weg van alles. Ik kom dan weer helemaal bij.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s