Offline


_DSC0611Het was natuurlijk de goden verzoeken: op zondagmiddag met een Belgisch biertje mijmeren bij het haardvuur over een leven zonder stress, zonder informatie-overload, internet en elektrische apparaten. Ik schreef al eerder hoe ik mij verbaasde over de hoeveelheid apparaten hier in huis. Ik vertelde manlief nog even gekscherend over het artikel over Green Evelien in het tijdschrift Genoeg, voordat we gingen slapen. Zij heeft een energierekening van zo’n acht euro per maand. Dat wil iedereen wel, maar ik vermoed dat je leven dan wel honderdtachtig graden draait. De volgende dag was het goed mis: ons internetmodem was overleden, de televisieontvangst was waardeloos en de smartphone van manlief kreeg de kuren.

Bovennatuurlijke krachten leken ons te willen zeggen: wordt het niet tijd om een poosje offline te gaan?

Nederland is koploper in Europa als het gaat om internet: 95% van de Nederlandse huishoudens heeft toegang tot het world wide web. We surfen en mailen erop los en baby’s worden bijna geboren met een iPad op de buik. Te pas én te onpas zijn we online, om ons te vermaken, informatie op te zoeken, te communiceren en te werken. Hoelang zouden we overleven zonder die alsmaar aandacht vragende apps? Hoe lang lukt het om niet in te checken op Facebook of te twitteren over ons dagelijks ontbijtje?

Drie tot maximaal vijf werkdagen ging het duren, voordat wij ons nieuwe modem zouden ontvangen. Een periode die je met gemak zou kunnen overbruggen. Op de camping weten we niet beter als wij internetloos naar de lucht staren om het weer te bepalen. Het is heerlijk om een tijdje al het nieuws te missen. Maar als je freelancer bent, kun je niet met goed fatsoen al je werkmail opschorten tot de volgende week. Ik leerde hoe ik mijn telefoon als Wifi Hotspot in kon stellen, maar voor het zwaardere werk bood dat geen soelaas. Ik toog dus naar het allerhipste koffietentje met een snelle Wifi-verbinding om te werken. Ik genoot van de heerlijke koffie en ontmoette heel toevallig nog een kennis die internetproblemen had. Verder las ik een paar dikke zaterdagkranten, pakte ik ’s middags al mijn boek van het nachtkastje, dronk ik uitgebreid thee met de buurvrouw, genoot ik extra lang na van mijn yoga-lesje en staarde ik een paar keer per dag naar buiten. Manlief ging bij gebrek aan zijn dagelijkse blogvoer de kelderkast opnieuw witten. Je houdt zeeën van tijd over als je offline bent en je ziet weer eens mensen in real life. Eigenlijk was het best relaxed, die paar dagen zonder Wifi. Alleen thuis werken in mijn pyjamaatje was er niet bij….

Nb: In het boek Offline gaat de 24-jarige Bram een jaar offline. Hoe knap is dat!? Het staat al eeuwenlang op mijn verlanglijstje. Misschien iets voor de volgende periode zonder internet?

3 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Elisa schreef:

    Het is soms zo heerlijk

  2. myx0r schreef:

    Ha, zo herkenbaar, die hang naar een offline leven! Of in ieder geval voor een tijdje. Of in ieder geval even minderen. Vooral als ik denk aan alle uren die ik verkwansel door online te zijn. Alle posts van mensen die ik niet eens echt goed ken op facebook, waar ik niet eens reageer. Al die artikelen die ik lees over onderwerpen die me niet vanzelf echt interesseren, alle mooie zoetsappige foto’s die ik bekijk op boredpanda.com. Als ik daar bij stil sta denk ik altijd gelijk dat ik eigenlijk wel wat meer zou willen lezen. En wat meer zou willen wandelen. En wat meer goede programma’s zou willen kijken op tv, over wetenschap, kunst en filosofie enzo. En breien.

    Nou, laatst had ik het zomaar ineens op de heupen. De computer bleef uit! Ik had nog wel mn smartphone, maar die gebruikte ik alleen om daadwerkelijk nuttig te communiceren met mensen. De rest van de dag had ik ineens zeeeen van tijd om te lezen. Dat deed ik ook, ik verslond bijna een boek per dag. Heerlijk! En die tv-programma’s keek ik ook. En wandelen natuurlijk. Ik had echt het gevoel dat ik mijn tijd niet meer aan het verdoen was, maar dat ik daadwerkelijk iets, ja… substantieels deed ofzo! Dat was een heerlijk gevoel.

    Maar helaas, het gevoel duurde niet eeuwig. Na een week of 2 begon het af te zwakken. En ineens kon ik me niet meer herinneren waarom ik lezen en tv kijken zoveel beter vond als tijdsbesteding dan het allesoverkoepelende internet. Bovendien begon ik het ook wel een beetje te missen. Want het lezen over dingen die je uit jezelf eigenlijk niet zo interessant vindt, is dat niet eigenlijk heel verbredend? En het volgen van al die mensen, kwamen daar eigenlijk niet ook onverwacht mooie contacten uit voort? Ja, eigenlijk wel. En dus staat mijn computer nu weer aan. En zit ik er weer net zo veel achter. Alleen weet ik het nu beter te waarderen. Er zijn bepaalde groepen die ik niet meer volg, bepaalde sites die ik niet meer aan klik, omdat daar gewoon echt alleen onzin staat. En ik wissel het wat meer af met lezen, tv kijken, breien enzo. En wandelen. Tsja, uiteindelijk gaat het toch allemaal denk ik gewoon om balans! Te veel van iets is nooit goed, maar te weinig net zo min!

    1. susanlambeck schreef:

      Wauw, dat heb je mooi opgeschreven! Het is waar, na zo’n periode offline word je je weer bewust wat je allemaal met je tijd kunt doen en wat het je oplevert. Wij doen tegenwoordig af en toe de smartphones uit voor een potje Rummikub!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s