Schadegevalletjes


slakDoor schade en schande wordt men wijs. Ja, soms is dat zeker waar. Zo weet ik nu dat ik nooit meer mijn mobiel in mijn sportbeha moet stoppen, want daar had ik heel veel spijt van. Ook heb ik in mijn oren geknoopt dat ik nieuwe oorbellen altijd moet voorzien van zo’n slotje aan de achterkant. Want ik baal enorm dat ik mijn nieuwe oorbel uit Venetië alweer kwijt ben geraakt tijdens een slingerend fietstochtje met manlief op weg naar huis uit de kroeg. Ik kan er wel anderen de schuld van gaan geven, maar dat is niet terecht. Ik ben zelf zo stom geweest. En de grote knaller durf ik hier ook wel op te schrijven: een paar jaar geleden zette ik onze antieke Daimler in de automatische drive-stand in plaats van achteruit. De deuk in de auto van de buurman zie ik nog elke dag. Opletten dus als je in een automaat rijdt. Goed, dat waren tot nu toe de ernstige schadegevallen, maar van schande heb ik geen last. Schade veroorzaken is menselijk.

Als je schade hebt in je moestuin, vind ik het een ander, niet te verteren verhaal. Zo wordt mijn prachtige sla de laatste weken opgegeten door een konijn. Ik heb het beestje nog niet gezien, maar mijn volkstuinburen wel. Ik denk dat ik er weinig aan kan doen, behalve afdekken met netten. Hetzelfde verhaal met de kolen: hoewel er een tuinnet overheen zit, is mijn bloemkool aan de randen toch aangevreten. Ik weet niet waarom houtduiven zo heten, want je kunt ze beter bloemkoolduiven noemen. Schade aan de planten door beetjes in de tuin is vaak te voorkomen door het aanbrengen van netten, maar het blijft een geworstel. Slakken, rupsen, torren en kevers: ze horen bij de natuur, maar menig moestuinder is ze liever kwijt dan rijk!

Tegen dieren en je eigen stommiteiten kun je je nog redelijk weren, maar wat er de laatste paar dagen aan de hand is in de natuur, baart mij zorgen. Het weer. De hitte is nog wel op te vangen met een paar extra gieters water, maar de onweersbuien, harde slagregens, storm en hagel, daar kan niemand iets tegen beginnen. Er bestaat wel zoiets als klimaatdoek, wat de schade van hagelbuien tegen zou kunnen houden. Maar ergens houdt het op met de invloed die je als tuinder uit kan oefenen. Bovendien moet je je afvragen of je je in zoveel bochten moet gaan wringen en geld uit moet geven om je oogst veilig te stellen. Want hoort het er niet een beetje bij, een aangevreten plantje of een geknakte bloem? Hoe vervelend het ook is als je zulke schadegevallen aantreft, is het niet de charme en uitdaging van zelf tuinieren?

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Heel herkenbaar. Een moestuin heb je niet in de hand.
    Heb trouwens genoten van je verhalenbundel Moestuinmoeder.

    1. susanlambeck schreef:

      Dankjewel nog Claudia! Altijd leuk om dat te horen 🙂

  2. gouweleeuw schreef:

    grappige van die rijst pot wel zonde van telefoon volgende keer een armband kopen om hem er in te doen.

    1. susanlambeck schreef:

      Ja, inmiddels heb ik zo’n armband, alleen is mijn nieuwe mobiel iets te groot. Ach, gewoon alleen hardlopen bij mooi weer 😉

      1. gouweleeuw schreef:

        ja inderdaad is wel jammer dat hij en niet in past als je model gebruikt en je maak er een zelf waar je mobiel wel inpast heb je misschien een product die het doet op de markt HiHiHi

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s