Tussenstand


EierenScharrelende kippen, verse appels van de boom en de lekkerste bieten die ik ooit heb geproefd: mijn moestuin én achtertuin beslaan samen bijna driehonderd vierkante meter en leveren ons qua groenten en eieren een bijna zelfvoorzienend bestaan op. Mijn kinderen eten niet altijd met smaak van de vergeten groenten (zo mag ik nooit, maar dan ook echt nooit meer pastinaken op tafel zetten!), maar sinds de nieuwe kippen eindelijk flink aan de leg zijn, hebben we zoveel eieren dat we wel elke week pannenkoeken moeten eten. En hartige taarten, cake en eiersalade. Dat maakt natuurlijk weer een heleboel vieze spruitjes goed.

Het klinkt als een idyllisch leven, maar voor niets gaat de zon op. En het is ook in mijn moestuin niet altijd een succes. Zo groeide dit jaar de bleekselderij voor geen meter, schoot de venkel in een ruk door boven en kwamen de zaadjes van de knolselderij niet eens uit. Hoewel ik wat minder precies ben geworden met het onkruid wieden, kostte het nog altijd veel tijd. Ik ben blij dat de nieuwe kippen zijn gaan leggen, want we hadden zelfs al een kippenbeslismoment in de agenda gezet. Deze week kreeg ik daarvoor een pliepje uit de agenda op mijn telefoon. Het zijn gezellige beestjes, maar als ze niet leggen, kosten ze handen vol graan, mais en legkorrels. Zelfs als je de kippen het overschot uit je moestuin en van je bord geeft. Kippen maken bovendien hun hok niet zelf schoon. Je moet je afvragen of het dan wel je tijd en geld waard is.

Het is dus goed om af en toe de tussenstand op te maken. Heb je nog plezier in je werk, hobby’s of vrijwilligersbaan of groeit het boven je hoofd? Ga je nog naar die dure sportschool of moet je eigenlijk met het schaamrood op je kaken bekennen dat je al een half jaar niet bent geweest en donateur bent geworden van de club? Steek je energie in een vriendschap die – als je eerlijk naar je hart luistert – niet meer oplevert wat je ervan verwachtte? Zo is op dit moment mijn agenda erg versnipperd geraakt door een nieuwe deeltijdbaan, vrijwilligerswerk en af en toe een ZZP-klus. Maar zolang ik weet waar ik voor kies en af en toe nee zeg, blijft alles in balans. Bekijk de tussenstand en neem daarvoor de tijd. Want relaties, werk en vriendschappen zet je niet zomaar in het nachthok.

De moestuin en de kippen blijven in ieder geval, maar een aantal dingen ga ik anders invullen. Volgend jaar ga ik mij verdiepen in permacultuur en mulchen. Er komen weer andere groenten op de zaailijst en misschien zaai ik een deel van de tuin in met (eetbare) bloemen en groenbemesters, zodat er iets meer tijd overblijft om te genieten in de tuin!

8 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Ada schreef:

    Hi Susan, ik volg je met plezier! Hartelijke groet.

    1. susanlambeck schreef:

      Dankjewel Ada! Hopenlijk gaat alles goed met jou! Groetjes terug!

  2. Elisa schreef:

    Je blogjes zorgen altijd voor een lach op mijn gezicht en wat gratis denkwerk.
    Ieder geval ben ik benieuwt voor het volgende seizoen.

    1. susanlambeck schreef:

      Ah, you made my day! Dankjewel!

  3. Eva schreef:

    mooi geschreven. Ik probeer altijd ‘energielekken’ te voorkomen. soms begin je ergens aan wat bij nader inzien een energielek blijkt te zijn. Dan kan je koste wat kost doorzetten of het zien als een leermoment.

    1. susanlambeck schreef:

      Ja, dat is een mooie aanvulling Eva: ook leermomenten zijn waardevol, zolang je je niet steeds aan dezelfde steen stoot ;). Dankjewel voor je bijdrage!

  4. theonlymrsjo schreef:

    Een heleboel werk, maar oh wat een rijkdom!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s