Smaak

on

moestuinmoederSmaken verschillen, dat is zeker. En over smaak valt volgens mij best te twisten. De kunst is echter om oprecht te kiezen voor de smaak die bij jou past. Steek jij al je energie in het krijgen van die suikerzoete, knapperige mais of neem je genoegen met een portie slappe boontjes uit blik? Zit je nog steeds met veel plezier in dezelfde baan of relatie, of ga je voor meer?

Gisteren keek ik naar het nieuwe programma The Taste. De tv staat bol van wedstrijden en quizzen. Mij kan het niet zo boeien als er gedanst en gezongen wordt, maar bij koken en bakken wil ik nog wel eens een blik op het scherm werpen. Ik vond het een grappige formule, doordat zowel professionals als amateur-koks proberen zich een weg naar de volgende ronde te koken. Het was ontroerend om te zien hoe een jonge student zich stiekem tegen de wens van zijn moeder had opgegeven voor het programma en doorging naar de volgende ronde. Een elektrotechnicus, een werkeloze verhuizer en een kapster: allemaal wilden zij hun werkelijke passie volgen. Zoet of zuur, pittig of mild, ze durfden uit te komen voor hun eigen smaak.  Verschillende deelnemers waren hun baan verloren en gebruikten het koken om weer de passie ergens voor te voelen. Ze durfden hun met zorg samengestelde gerechtjes aan de jury aan te bieden. Dat getuigt absoluut van lef. Voor sommige werkelozen leek het bijna een laatste strohalm te zijn in deze crisis.

Het telen van mijn eigen groenten, het experimenteren met nieuwe smaken en het proeven van de aardse smaken uit mijn moestuin houden mij letterlijk en figuurlijk met beide benen op de grond. Schoffelen, oogsten en proeven helpen mij regelmatig om dingen in het leven te relativeren. De ene dag smaakt beter dan de andere, maar is het met eten niet net zo? Een ding is zeker: als je letterlijk op de bank blijft zitten wachten op die nieuwe baan of de kans om je droom waar te maken, blijf je met je bord op je schoot zitten. De maaltijd zal misschien wel smaken, maar je mist het kuiltje met de jus. Als ik mijn verse bieten voorzichtig uit de grond haal, door weer en wind ermee naar huis fiets, het zand eraf was, geduldig wacht tot ze mooi gaar zijn en elke keer weer ontdek hoe geweldig je eigen oogst smaakt, weet ik dat ik het goed doe. Ik hoef namelijk geen kaviaar en oesters, ik ben tevreden met de pure smaken in het leven. Wie wil oogsten, moet in ieder geval niet wachten met zaaien. Daarna is het de kunst om jouw eigen smaak eruit te pikken. Eet smakelijk!

6 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Wendy Lambeck schreef:

    weer mooi verwoord, Suus!

  2. Hilde schreef:

    Mooi en goed geschreven 🙂

  3. moestuinmeisje schreef:

    Klopt als een bus. Hier dezelfde ervaring!

    1. susanlambeck schreef:

      Wat een leuk blog heb je, moestuinmeisje! Op Twitter heb ik ook een moestuinopa gezien, wat een leuke familie allemaal 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s