Borrelpraat


Voordat ik ‘moestuinmoeder’ werd, had ik een boeiende carrière in loondienst. En dat had zo zijn voordelen. Naast een riante salarisstrook, was het op verjaardagsfeestjes ook wel zo gemakkelijk. De gebruikelijke vraag “en wat doe jij in het dagelijks leven?” beantwoordde ik vol trots met het verhaal dat ik beleidsonderzoeker was, of projectleider, of communicatieadviseur in de zorg. Daar kon je goed mee voor de dag komen.

Als je functie verandert, verdwijnt of als je zelf een andere keuze maakt, wordt het voor jou en je omgeving een ander verhaal. Wat je doet, bepaalt gedeeltelijk je imago. Ik ken een jonge vrouw die helicopterpiloot was. Toen ze kinderen kreeg, stopte ze met werken. Je kunt je wel voorstellen dat ze als thuisblijfmoeder een stuk minder aanzien had op feestjes. En dat terwijl je met twee kleine kinderen toch echt wel een helicopterview moet hebben om de boel draaiende te houden!

SchaduwIk heb respect voor iedereen die zijn hart volgt en zijn eigen keuzes maakt. Maar ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf af en toe met mijn mond vol tanden sta. Op feestjes twijfel ik over mijn formele status. En zelf vind ik het een beetje sneu als je op je LinkedIn-profiel hebt staan dat je in between jobs bent of op zoek naar een nieuwe uitdaging. Maar ook dat is de realiteit. Werkeloosheid is ook niet zo’n mooie status, al ben je inmiddels met 600.000 ‘collega’s’.

Gisteren was ik de hele dag moestuinmoeder en dinsdag werk ik 4 uur als vrijwilliger-communicatiemedewerkster. Volgende week mag ik als collagekunstenares  weer een leuke workshop geven. Mijn antwoord verschilt dus met de dag. En ergens op de achtergrond ben ik in between jobs. Je mag me gerust uitnodigen voor een feestje, maar wie kan dat voor mij even samenvatten?

5 reacties Voeg uw reactie toe

  1. drie33 schreef:

    Mooie blog Susan! Inderdaad een dilemma. Ook hier een collega van de groep van 600.000 :-). Opsommen dan maar wat je wel allemaal doet… Ik volg je blog!

  2. Suzanne schreef:

    Herkenbaar. Zelfs voor mij (als zzp-er, dan niet in loondienst). Ik doe een groot, creatief project als vrijwilligerswerk en voel alsof ik mij moet verdedigen dat ik er geen geld voor krijg. Alsof het dan minder werk is ofzo. Maar ik ben er super trots op! En het is nog eens leuk om te doen.

  3. Anoniem schreef:

    🙂 ik heb er niets aan toe te voegen. Wellicht dat mijn ‘status’ voor andere misschien niet meer zo interessant is, mijn leven voor mij een stuk meer gevarieerd is en verrijkt! X Sabine

  4. Ik, tot 2012 succesvol zzp’er noem mijzelf tegenwoordig gekscherend ‘thuisblijfmoeder zonder kinderen…’. Zeer herkenbaar blog!

  5. mveijndhoven schreef:

    Ik ben sinds september 2012 officieel werkloos en heb dezelfde ervaring, echter zonder het excuus dat ik thuis nog kinderen heb rondlopen (wel gehad, overigens!). Ik ben met een opleiding bezig, heb sollicitatieplicht, doe vrijwilligerswerk en ben (vooral) op zoek naar een zinvolle invulling van mijn leven, eentje die echt bij mij past. Voor mij een enorme verrijking, voor mijn omgeving vaak een eyeopener. Wees trots op de keuzes die je maakt. Jij bent belangrijk, jij kunt verschil maken. En het getuigt van lef dat je durft te kijken naar jouw bijdrage en daarvoor ook durft te gaan staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s