Ondergronds


witlof
Schat, als jij dit jaar nou een buitenkeuken maakt?

“Het ruikt hier naar de groente-veiling”, is het commentaar in de keuken vandaag. Als je getrouwd bent met moestuinmoeder, dan kan het gebeuren dat het aanrecht vol ligt met aarde, stelen en bladeren. Hoewel het seizoen ten einde loopt, had ik vanmorgen nog wat iele winterprei meegenomen. En in ruil voor mijn beste glimlach kreeg ik in de volkstuin een zak vol witlof in mijn fietsmand.

Groente telen is een vak. Daar ben ik na mijn eerste moestuinjaar wel achter. Met courgettes en sla wist ik m’n weg wel, maar met de prei was er iets mis gegaan. Omdat ik de plantjes niet diep genoeg gezet had, hebben we nu vooral groene stelen! En het ingewikkelde proces van witlof? Daar moet ik eerst maar grondig (!) over gaan lezen!

Witlof groeit, net als prei en asperges, ondergronds. Omdat er geen licht bij komt, krijg je mooie witte groente. Kort gezegd zaai je bij witlof eerst de planten. Vervolgens gooi je het groene loof weg en stop je de overgebleven wortelpennen in het donker in de grond, een krat of emmer. Na een paar weken komen daar dan prachtige kropjes witlof uit. Wil je het precies weten, dan hebben andere tuinders dat al heel goed opgeschreven, zoals op de website plantaardig.com. Hoe meer ik erover lees, hoe meer ik ook opvang wat er allemaal mis kan gaan: slijmrot, te dikke wortels en lange pitten. Het zal vast niet moeilijk zijn, maar ik denk dat ik ’t nog een jaar oversla. Nog even mijn glimlach oefenen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s